Co do kwestii świadczeń alimentacyjnych między rozwiedzionymi małżonkami to wygląda to następująco. Mianowicie rozwiedziony małżonek może żądać od drugiego małżonka dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego, jednakże jedynie w sytuacji, gdy nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego (gdy w orzeczeniu rozwodowym nie stwierdzono, że jest on wyłącznie winny rozwodu) i jeżeli znajduje się w niedostatku.
Natomiast w sytuacji, gdy jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód powoduje istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, to sąd na jego żądanie może orzec, że małżonek wyłącznie winny jest zobowiązany względem niego do świadczenia alimentacyjnego, nawet gdyby nie znajdował się w niedostatku.
Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny?
Obowiązek ten wygasa z chwilą śmierci małżonka uprawnionego lub zobowiązanego.
Ponadto wygasa on również w razie zawarcia przez byłego małżonka nowego małżeństwa.
Obowiązek alimentacyjny wygasa także po upływie pięciu lat od orzeczenia rozwodu, gdy zobowiązanym jest małżonek, który nie jest wyłącznie winny rozkładu pożycia. Jednakże sąd na żądanie uprawnionego, ze względu na szczególne okoliczności, może przedłużyć ten pięcioletni termin.
Warto wskazać także na instytucję zabezpieczenia obowiązku alimentacyjnego np. męża względem żony lub odwrotnie. Polega to na tym, iż sąd zobowiązuje jednego współmałżonka do łożenia na utrzymanie drugiego współmałżonka na czas trwania procesu, nie przesądzając, czy w ogóle potem zasądzi takie alimenty.